10832-NMSILR

วันก่อนไปร้านอาหารเล็กๆร้านนึง เจ้าของร้านเป็นผู้หญิงมีอายุหน่อยพอเห็นเรายังหน้าเด็กๆ(ไม่ได้ยอตัวเองนะ) ก็เลยเล่าเรื่องนู่นเรื่องนี้ให้ฟัง จากเล่าก็กลายเป็นบ่น  ซึ่งก็เป็นคำบ่นที่ผมคิดว่า เป็นคำบ่นของหัวหน้าประจำชาติไปแล้ว

“คนไทยขี้เกียจ”

ไปที่ไหน เวลาได้ยินหัวหน้าบ่น 90% ก็จะบ่นเรื่องนี้  แล้วหัวหน้าที่บ่นเรื่องนี้ก็มักจะบ่นแต่เรื่องนี้ทั้งชีวิต ส่วนหัวหน้าที่ไม่บ่นเรื่องนี้ ผมก็ไม่เห็นเค้าจะพูดถึงเรื่องนี้เลยด้วยซ้ำ

มันเกิดอะไรกับหัวหน้าอีก 10% ที่เหลือครับ เขาเกิดมาพร้อมกับโชคที่ไม่เจอคนไทยขี้เกียจหรืออย่างไร

มาครับ ผมจะเล่าให้ฟัง ทำไมหัวหน้าที่บ่นว่าลูกน้องขี้เกียจ ก็มักจะเจอแต่ลูกน้องที่ขี้เกียจ ในขณะที่หัวหน้าที่ไม่บ่นว่าลูกน้องขี้เกียจ เขาก็จะไม่เจอลูกน้องที่ขี้เกียจ

ผมเรียกมันว่าวงจรอุบาทว์ของการเป็นหัวหน้าครับ อ่านแล้วก็ลองสังเกตดูว่าตัวเองหรือหัวหน้าของคุณกำลังตกอยู่ในวงจรนี้รึเปล่า

หัวหน้าที่มองว่าลูกน้องขี้เกียจนั้นส่วนใหญ่ มักจะเป็นหัวหน้าที่ยอมรับความผิดพลาดที่เกิดขึ้นไม่ได้  เมื่อหัวหน้ารับความผิดพลาดของลูกน้องไม่ได้ หัวหน้าก็จะเริ่มเข้ามาจู้จี้จุกจิกกับงานของลูกน้องมากขึ้น ลูกน้องส่งงานมา ไม่ได้อันนี้ห่วยเกินไป ไปแก้ใหม่ ส่งครั้งที่สอง ไม่ได้อันนี้ก็ยังไม่ดี ไปแก้ใหม่ ส่งครั้งที่สาม ไม่ได้ เอ้ย ไม่ต้องทำแล้ว เอามานี่ ชั้นทำเอง  พองานที่สองส่งมา อันนี้ก็ยังห่วยเกินอีก ไปแก้ใหม่ ส่งครั้งที่สอง ไม่ต้องทำแล้ว เอามานี่ ชั้นทำเอง

ยิ่งนานวันความไว้ใจในตัวลูกน้องก็ลดน้อยถอยลง  ส่วนลูกน้องทำอะไรก็ผิดทุกที แถมสุดท้ายหัวหน้าก็เอางานไปแก้ใหม่หมดทุกครั้ง แล้วตูจะทำเหนื่อยเยอะเพื่ออะไรล่ะ ในเมื่อสุดท้ายหัวหน้าก็เอาไปแก้หมด  อย่ากระนั้นเลย ทำให้มันน้อยๆไว้ เดี๋ยวหัวหน้าก็ต้องเอาไปทำใหม่อยู่แล้ว โดนด่าเหมือนกัน ทำน้อยไว้ก่อนยังไงก็คุ้มกว่า คุณภาพงานของลูกน้องก็ยิ่งห่วยลงไปอีก หัวหน้าก็ยิ่งมองลูกน้องไร้ประสิทธิภาพ ขี้เกียจมากขึ้นไปอีก ก็ยิ่งต้องไม่พยายามเอางานไปให้ลูกน้องคนนั้น พอลูกน้องคนนั้นงานน้อยลง หัวหน้าก็ยิ่ง… โอ้ยยย!!!ไม่จบสักทีครับ

ผมบอกแล้วไง มันเป็นวงจรอุบาทว์!

แล้วจะหลุดจากวงจรอุบาทว์นี้ได้ต้องทำไง

ต่อตอนหน้านะ

ภาพจากเว็บ <a href=”http://www.freepik.com/free-photos-vectors/business”>Business vector designed by Freepik</a>